نقد و دانلود فیلم - movies download

خب خب

اينم يه آموزش در مورد روش نقد فيلم .همين حالا ديد خودتون رو گسترش بديد

بعد اگه دیدید من با خودم درگیری دارم جدی نگیر.فقط خواستم گاهی وقتا شاد باشی.گاهی وقت ها هم لوس بازی در آوردم.

مقدمه :

دقت کردين هروقت يه فيلمي رو نگاه ميکنيد درموردش يه احساس و نظري داريد .بعد وقتي اين احساس و نظر رو در بين دوستان خودتون بيان ميکنيد با مخالفت اون ها مواجه ميشيد ؟

ميخوام اينو نتيجه بگيرم که نگرش ها يه چيز ذوقي هستش که ما سعي ميکنيم اين نگرش ها رو با نقدي درست هدفمند کنيم و گستره ي ديد رو افزايش بديم.

نقد خوب ( چهار چوب اصلي نقد ) :

نقدي خوب هست که حد اقل به اين سه تا سوال پاسخ بده

1-فيلم چه مي خواهد بگويد؟

2-از چه راهي مي خواهد بگويد؟

3-ميزان موفقيت فيلم در رساندن پيامش چقدر است

محتويات جواب هاي سوالات بالا :

جواب سوال يک : شرح محتواي فيلم (ظاهري و عمقي ) . حد اقل يه آماتور ميتونه برخي فيلم ها رو تا 60 در صد شرح محتواي ظاهري بده . ولي مهم درون مايست .بازم يه ولي ديگه . يه کار گردان مخاطب هاي خودش رو تقسيم بندي ميکنه که بخش عمده ي اين تقسيم بندي مرطبت با آماتور ها هستش پس نميشه به شرح هايي که هميشه در سطح جامعه توسط مردم گفته ميشه خورده گرفت .(من خودم آماتورما.يه وقت فکر نکني خداي فيلم هستم !!!!)

جواب سوال دو :اين بخش واقعا نياز به يه سري اطلاعت عمومي داره که فکر نکنم هر کسي داشته باشه .چون کارگردان ها سعي ميکنن هر بار از خودشون يه نوع متفاوت خلاقيت ايجاد کنن واسه همين کار ما سخت ميشه. و اين نوع خلاقيت ها هم تبديل شده از تکنيک هاي ادبيات ، هنر(رنگ + لوکيشن ها + فيل برداري + صدابرداري + ...) و ... به نوع تصويريش هستش .که طرف بيننده بايد کارش خيلي درست باشه که بياد اين عناصر تکنيکي رو در فيلم تشخيص بده .علاوه بر اين بايد بگم داستان فيلم نقش مهم تري از فاکتور هاي بالا رو نصيب خودش ميکنه .مثل بند هاي يک کتاب فيلم ها هم از نظر داستاني تقسيم بندي ميشن.حالا اگه ما اين روند رو دنبال نکنيم مخاطب نميدونه الان در کجاي فيلم قرار داره و قيد بقيه ي فيلم رو ميزنه .الاوه بر اين : نميدونم فيلم هاي دوبله شده ي ايراني رو با فيلم هاي ارجينال مقايسه کردين يا نه .به خاطر برخي از سکانس هاي حذف شده ، ميان کلا جهت داستان فيلم رو تغيير ميدن و اين کار واقعا خجالت آور هستش.(با توام رفيق . يه وقت دلسرد نشي . همه اول راه براشون سخته . به آينده و پيشرفت فکر کن )

جواب سوال سه :بخش مهمي هستش و نيازهاي اوليش ، دانستن جواب سوال يک + جواب سوال دو هستش .بعد ميام از اين دو جواب نتيجه گيري ميکنيم که آيا در فيلم از تکنيک هاي مناسبي بهره گرفته شده است ؟ آيا رخدادها در فيلم ما را به هدف نهايي نزديک ميکند ؟ جذب مخاطب فيلم در چه حدي ميتواند باشد ؟وهمچین سوال هایی که پیرامون جواب های سوال یک و دو(یه وقت جاخالی سوال نگیریا !!!!)

عناصر اصلی نقد فیلم :

چکیده ی طرح فیلم :

خب خب ،تو این بخش هم میایم یه توضیحی مختصر از طرح داستان با تاکید بر روی بهترین سکانس های اون میدیم.او او ،جو گیر نشو.همه ی فیلم شرح داده نمیشه .یعنی نباید شرح داده بشه.شاخ نشو واسه منا .زورت بیشتر از منه.خب پس همهی داستان و بگو.به من چه که مخاطبت دیگه با نگاه کردن فیلم حال نمیکنه.تو آزادی.

اطلاعات زمینه :

باحال ترین بخش نقد برای بروبچی که فقط دنبال جذب افراد به سمت خودشون هست .این اطلاعات رو میتونید از سایت imb پیدا کنید .منتحا ، انگلیشت باید فول باشه .عنی توضیحات داخلش به سبکی که من دارم مینویسم هست .اینطوری کار سخت میشه .بدون انگلیسی که کاری الان نمیشه کرد.برو مثل من یاد بگیر.باشه.آفرین بچه ی خوب.انقدر حرف زدم که اصل افتادیم.این اطلاعات شامل : طلاعاتي درباره‌ي ستارگان و كارگردان و گروه فيلم‌سازي هستش . ين بخش مي‌تواند شامل اخبار و شايعات جذاب درباره‌ي روند تولید و پخش فیلم هم باشد، و مي‌توان اطلاعاتي را درباره‌ي منبع و مأخذ فيلم و ژانر آن نيز در آن گنجاند. منتقد مي‌تواند بنا به دلخواه خود نظر ديگر منتقدان و كارشناسان صنعت سينما را نيز در اين بخش بگنجاند و از اين راه به تماشاگر نشان دهد كه احتمالاً از فيلم چگونه استقبالي خواهد شد .

مطالب و استدلال‌ها درباره‌ي فيلم :

استدلال ها یکی زا اصلی ترین بخش های نقد رو تشکیل میده.تو این بخش منتقدان میان فیلم رو بررسی و تحلیل میکنن و نشون میدن که کجای فیلم خوب از آب در اومده و کجا بد + دلیل .اغلب منتقدان هم سعی کردن برخی از اطلاعات زمینه رو توی این بخش وارد کنن . ثلاً اگر نورپردازي و كمپوزيسيون فيلم بد باشد، منتقد فيلم‌بردار فيلم را معرفي مي‌كند و از او ايراد مي‌گيرد.

ارزيابي :

نتیجه ی ارزیابی یک منتقد دلیل رفتن به سینما یا نرفتن رو تعیین میکنه . ارزیابی بر پا شده از استدلال های منتقد و نظراتش در مورد پس زمینه ها ی فیلم هستش . .در حقیقت لحنی که نقد با شما صحبت میکنه ناشی از نگرش منتقد از فیلم هستش .پس این منتقد هست که تصمیم بگیره یه پولی تو جیب سینما داران بذاره یا نه.خواننده میتونه با خوندن تنها چند سطر ابتدایی نظر منتقد رو متوجه بشه و تصمیم خودش رو هم بگیره.

این جا یه نکته ی اشتباه هست که اکثریت این اشتباه رو مرتکب شدیم.همون اول میگیم این فیلم در حد تیم ملی باحاله و ≠ این فیلم خیلی جذابه . نه دوست من.مخاطب نقد تو باید به این برسه که فیلم آیا خوب هست یا نه

به‌طوركلي منتقد به هنگام ارزيابي يك فيلم معمولاً يكي يا همه‌ي نكات ذيل را مدنظر قرار مي‌دهد: انگيزه‌ي رخدادها در فيلم، سرگرم‌كننده بودن فيلم، معنا و ارزش اجتماعي فيلم، و ارزش زيباشناختي (زیبایی شناسی) فيلم. به هرحال اگر كار ساده‌اي بود همه منتقد مي‌شدند. نقد فيلم اغلب اوقات كار بزرگ و جذابي است، مگر آن‌كه فيلمي كه مي‌بينيد در كل كار بدي باشد.

منتقدان فيلم اغلب اوقات به انگيزه‌ي رخدادها در فيلم ايراد مي‌گيرند. منظور اين نيست كه آن‌ها از مضمون اصلي فيلم خوش‌شان نمي‌آيد، بلكه آن‌ها به دنبال ارتباط يك رخداد خاص با كل فيلم و توجيه كنش خاص يا بخشي از ديالوگ فيلم مي‌گردند.

بردول انگيزه را به چهار دسته تقسيم كرده است: تلفيقي، واقع‌گرايانه، بينامتني، و هنري.

انگيزه‌ي تلفيقي با رابطه‌ي علت و معلول در فيلم و منطق آن سر و كار دارد ــ يعني اين‌كه آيا در فيلم حركت از يك صحنه به صحنه‌ي ديگر روند منطقي دارد يا نه. انگيزه‌ي واقع‌گرايانه وقتي درست از آب در مي‌آيد كه كنش‌هاي فيلم در قلمروي داستان فيلم باورپذير يا پذيرفتني باشند.

انگيزه‌ي بينامتني به رابطه‌ي فيلم با ژانر و منبع آن (مثل رمان يا نمايشنامه يا غيره) ارتباط دارد ــ مثلاً آن‌چه در يك فيلم موزيكال معنا دارد و پذيرفتني است در وسترن پذيرفتني نيست.

انگيزه‌ي هنري به شيوه‌ي ساخت فيلم و كاربرد دكوپاژ و میزانسن براي رسيدن به حس و ديدگاه هنري خاص مربوط است. به اين نكته نيز بايد اشاره كرد كه آن‌چه براي يك منتقد توجيه هنري دارد ممكن است براي منتقد ديگر نابجا باشد. به هرحال هر چيزي به ذوق و سليقه‌ي فرد بستگي دارد.

اغلب منتقدان دست‌كم به سرگرم‌كننده بودن فيلم توجه دارند و مي‌دانند كه هدف اصلي اغلب فيلم‌ها سرگرم كردن مخاطب است. آن‌ها هم‌چنين مي‌دانند كه اگر فيلم‌ قادر نباشد حس تعليق و انتظار در تماشاگر ايجاد كند سرگرم‌كننده نيست. ديگر آن‌كه مخاطب بايد به‌طور فعال درگير فيلم شود، فيلم بايد توجهش را جلب كند، و احساسات او را برانگيزد. با توجه به قيمت بليت‌ها در روزگار ما فيلم‌ها بهتر است اين‌طور باشند وگرنه...

فيلم چطور به اين اهداف دست مي‌يابد؟ خب، من اگر همه‌ي پاسخ‌ها را داشتم اين وب‌سايت را به امان خدا ول مي‌كردم و مي‌رفتم مي‌شدم مشاور يكي از استوديوهاي هالیوود. اما نه، من هم مثل هر منتقد ديگر نظرهايي براي خودم دارم. اول از همه اين‌كه باور دارم اگر فيلم صاحب مجموعه‌اي تأثيرگذار از شخصيت‌هايي كه تماشاگر مي‌تواند با آن‌ها همذات‌پنداري كند نباشد سرگرم‌كننده و جذاب از آب در نمي‌آيد. اين را هم بايد گفت كه برخي از فيلم‌ها كه به اندازه‌ي كافي سكانس اكشن و بدلكاري و انفجار و جلوه‌هاي ويژه و صداهاي كركننده دارند نظر تماشاگر را جلب مي‌كنند و موفق از آب در مي‌آيند، به هرحال سرگرم‌ كردن تماشاگر راه‌هاي مختلف دارد.

مناسبت و ارزش اجتماعي نيز مي‌تواند در ديدگاه منتقد نسبت به فيلم نقش مهمي داشته باشد، گهگاه وقتي كه فيلم بيانيه و پيام اجتماعي مهمي ارايه مي‌كند، منتقد بزرگوارانه برخي از كاستي‌هاي آن را ناديده مي‌گيرد. در فيلم‌هايي مثل همشهري كين يا جي‌اف‌كي مي‌توان از اشكالات پراكنده و اتفاقي به خاطر ارزش و اهميت هنري و اجتماعي‌شان چشم پوشيد. به بيان ديگر، گاهي مي‌توان به اعتبار پيام فيلم از كاستي‌هاي فني آن گذشت، مگر آن‌كه اين كاستي‌ها و اشكالات آن‌قدر اساسي باشد كه به شكل ارايه پيام فيلم نيز ايراد وارد شود.

حال پرسش اين است كه در يك نقد ترتيب اين عناصر چگونه بايد باشد و چه ميزان از هريك را بايد در نوشته‌ي خود گنجاند؟ اين نكته به فيلم و به خود منتقد بستگي دارد. بردول اشاره مي‌كند كه بهتر است مطلب خود را با يك ارزيابي كوچك شروع كنيد (يكي دو جمله كه لحن نقد را تثبيت مي‌كنند)، خلاصه داستان را بدهيد، چند استدلال فشرده ارايه كنيد (با تأكيد بر بازيگري، منطق داستان، برتري‌هاي توليد، جلوه‌هاي ويژه، و غيره)، اطلاعات زمينه را هم در خلال اين مطالب بگنجانيد، و سپس مطلب را با ارزيابي نهايي فيلم تمام كنيد؛ اين‌كه منتقد چقدر به هريك از اين بخش‌ها بها مي‌دهد بستگي دارد به خود فيلم و برداشت و شناخت منتقد از خوانندگانش.